الناس انما يجمع الناس الرضا و السخط . . . اى مردم بيدار باشيد خشنودى و خشم دلهاى مردم آنها را در يك جا جمع كرده و سرنوشت مشتركى را در ميانشان پياده مىكند در ميان قوم ثمود يكنفر شتر را كشت ولى عذاب همه آنها را فرا گرفت ( لَمّا عَمّوُهُ بِالرّضا . . . ) بخاطر اينكه همه از عملكرد او خشنود بودند . « 1 » يا در حديث ديگر مىفرمايد : الراضى بفعل قوم كالداخل فيه معهم . . . هر كس به كار و عملكرد هر گروهى خشنود و راضى باشد مانند اينست كه در ميان آنها بوده و اين كار را انجام داده است . بعد از ملاحظه اين احاديث نورانى نبايد از كلمات ( تولّى و تبرّى ) غفلت نمود زيرا ممكن است خيلى از امتيازات از دست ما گرفته شود و به كيفرهاى بسيار دردناكى گرفتار شويم پس اگر ما به حضرت على و يازده امام معصوم ( صلوات الله عليهم ) محبت و علاقه شديد داريم و از پيروى آنان كوتاهى نمىكنيم و در هر عصر به ياد مصائب و مظلوميت آنان غمگين شده و اشك مىريزيم و آرزو مىكنيم ايكاش با آنها بوديم و با تمام وجود حمايتشان مىكرديم در اين صورت كه ( تولى ) شكل گرفت بدون ترديد ( تبرى ) هم حاصل مىشود . بعد از پايان جنگ جمل يكى از ياران حضرت اميرالمومنين ( ع ) عرض كرد دوست داشتم‌اى كاش برادرم در اينجا بود و پيروزى حق را از نزديك

--> ( 1 ) - نهج البلاغه ، كلام ، 201 .